جراحی استخوان گوش

عمل جراحی استخوان گوش

جراحی استخوان گوش : به طور کلی گوش به سه قسمت تقسیم می شود ؛ گوش خارجی ، گوش میانی و گوش داخلی. گوش خارجی ، قسمت خارجی گوش می باشد که صدا را می گیرد. مکانیسم گوش میانی ، موظف به تغییر صدا بوده و گوش داخلی صدا را دریافت و منتقل می کند.

پرده گوش یا پرده صماخ ؛ بین گوش میانی و گوش بیرونی قرارد ارد. این پرده نازک ، گوش میانی را از گوش خارجی جدا می کند. در نهایت ؛ ارتعاشات صدا ، وارد مجرای گوش و باعث لرزش لاله گوش می شوند.

لازم به ذکر است که محرک های صوتی از گوش میانی به مایعات گوش داخلی توسط سه استخوان کوچک منتقل می شود.

استخوانچه های گوش یا استخوانچه شنوانی ؛ سه استخوان کوچک گوش میانی ( چکشی ، سندانی و رکابی ) هستند که انتقال ارتعاشات پرده صماخ به گوش داخلی را بر عهده دارند. این امواج  ، باعث تحریک انتهای عصب ظریف در کانال های شنوایی می شوند.

توجه داشته باشید که تکانه های الکتریکی ، در جایی از عصب به مغز منتقل می شوند که از آن ها به عنوان صدای قابل فهم تعبیر می شود.

گوش داخلی در داخل استخوان گیجگاهی در حفره ای استخوانی قرار دارد که یک ناحیه مرکزی به نام دهلیز شامل دو حفره کوچک پر از مایع ، بطن و کیسه است و به حلزون گوش که حس شنوایی را بر عهده دارد و کانال های نیم دایره که تعادل دینامیکی را بر عهده دارند ، متصل بوده و ارتعاشات را از داخل گوش میانی دریافت می کند.

جراحی استخوان گوش

انواع اختلالات شنوایی

گوش خارجی و میانی صدا را هدایت می کنند ؛ گوش داخلی صدا را دریافت می کند. اگر در گوش خارجی یا گوش میانی مشکلی وجود داشته باشد ، یک نقص شنوایی هدایتی رخ می دهد.

اگر مشکل در گوش داخلی باشد ، نتیجه یک اختلال شنوایی حسی عصبی است.

هنگامی که در گوش میانی و گوش داخلی مشکل وجود داشته باشد ، اختلال مختلط یا ترکیبی رخ می دهد.

اتواسکلروز گوش ؛ بیماری استخوان گوش میانی و گاهی گوش داخلی است. ( اتواسکلروز دلیل عمده ای در اختلال شنوایی است. )

هر بیماری که پرده گوش یا استخوانچه های گوش را تحت تأثیر قرار دهد ، می تواند منجر به افت شنوایی انتقالی در نتیجه اختلال انتقال صوت به گوش داخلی گردد.

لازم به ذکر است که برخی از آسیب های شنوایی ؛ ممکن است ناشی از پارگی پرده گوش ، از هم ‌گسیختگی جزئی یا کلی یک یا هر سه استوانچه گوش ، زخم شدن بافت اطراف استخوانچه ها یا پرده گوش باشد.

استخوان حلزونی گوش

هنگامی که اتواسکلروز به گوش داخلی گسترش می یابد ؛ ممکن است به دلیل تداخل در عملکرد عصب ، اختلال شنوایی حسی – عصبی ایجاد  کند.

به این اختلال عصبی اتواسکلروز حلزونی گفته می شود که در صورت بروز ، ممکن است دائمی باشد.

گاهی اوقات ، اتواسکلروز ممکن است به کانال های تعادل گسترش یابد و باعث ایجاد دوره های عدم ثبات شود.

شنوایی گوش ممکن است تحت تأثیر برخی بیماری ها ، از جمله عفونت یا آسیب های ضربه ای باشد.

شنوایی گوش همیشه به دنبال اختلالات عملکردی گوش و بیماری ها رخ نداده و می تواند ارثی باشد و در اثر تجمع رشد غیرطبیعی استخوان بر روی استخوان ریز رکابی شکل ایجاد می شود.

نوارهای ریز ، سومین استخوان شنوایی هستند و حرکت آن ها روی صفحه پای گوش داخلی ؛ مایع را درون گوش داخلی حرکت می دهد و به ما امکان شنیدن می دهد.

رشد بیش از حد استخوان در اتواسکلروز ممکن است باعث ثابت شدن استخوان شود و در نتیجه حرکت آن را محدود کند.

این روند ممکن است روی یک یا هر دو گوش تأثیر بگذارد.

این بیماری معمولاً در اواخر نوجوانی یا اوایل دهه ۲۰ شروع می شود و به آرامی پیشرفت می کند.

وقتی اتواسکلروز ایجاد میشود به دلیل حرکت ضعیف استخوان های شنوایی ؛ نوع “کاهش شنوایی هدایتی” را ایجاد می کند و قابل اصلاح است.

اتواسکلروز می تواند نوع کاهش شنوایی حسی – عصبی ایجاد کند.

این اختلال ممکن است باعث افزایش صدای زنگ در گوش شود که به عنوان وزوز گوش شناخته می شود که متاسفانه این نوع کاهش شنوایی قابل اصلاح نیست.

جراحی استخوان گوش

درمان پزشکی ( جراحی استخوان گوش )

هیچ دارویی وجود ندارد که بتواند کاهش شنوایی اتواسکلروز ناشی از نوع هدایتی را اصلاح یا از پیشروی آن جلوگیری کند.

با این حال ، ممکن است در بیمارانی که دچار کم شنوایی از نوع عصبی اتواسکلروز هستند ؛ از درمان با داروهای حاوی فلوراید استفاده شود.

نشان داده شده است که فلوراید در دوزهای متوسط ، مواد شیمیایی سمی استخوان اتوسکلروتیک غیرطبیعی که برای اعصاب شنوایی سمی هستند را غیرفعال می کند.

با این حال ، باید در دوزهای متوسط حداقل یک تا دو سال تا زمانی که پیشرفت از دست دادن عصب متوقف شود ، و بعد از آن در دوزهای کمتر به مدت نامحدود مصرف شود.

این دارو نباید در هیچ فردی در سنین باروری استفاده شود زیرا خطرات احتمالی دیگری در پی دارد.

سمعک می تواند در درمان کم شنوایی مربوط به اتواسکلروز در اکثر بیماران  موثر باشد.

این که سمعک بهترین گزینه باشد یا خیر تصمیم شخصی بین شما و پزشک است.

جراحی گوش میانی چیست ؟

جراحی گوش میانی ، مداخلات جراحی درمان مشکلات پرده صماخ در زنجیره استخوان های ریز بهم پیوسته ( چکش ، سندان و رکاب ) و سلول های ماستوئید ( حفره های استخوان گیجگاهی ) است.

دو روش عمده جراحی وجود دارد : تمپانوپلاستی و ماستوئیدکتومی.

تمپانوپلاستی شامل استخوان سازی ( ترمیم استخوان ها ) و میرینگوپلاستی ( بستن سوراخ در لاله گوش ) است.

چرا جراحی گوش میانی انجام می شود ؟

مداخلات پزشکی در درمان مشکلات گوش میانی یا جراحی استخوان گوش توصیه می شود.

  • تمپانوپلاستی : برای سوراخ شدن بزرگ لاله گوش یا عفونت گوش میانی مانند اوتیت میانی حاد یا مزمن توصیه می شود که با آنتی بیوتیک قابل درمان نیست.
  • ماستوئیدکتومی : عملی برای برداشتن حفره های هوای تخت جمجمه در پشت گوش ( استخوان گیجگاهی ) به منظور درمان عفونت های قسمت ماستوئید در آن قسمت از جمجمه ، برای درمان عوارض اوتیت میانی ، رشد غیر طبیعی استخوان ، کلستئاتوم ( پوست کیست سلولی در گوش میانی ) ، یا برای قرار دادن کاشت حلزون گوش می باشد.

جراح با ایجاد برش در پشت گوش یا از طریق مجرای گوش به گوش میانی دسترسی پیدا می کند تا بسته به آسیب دیدگی فرد ، اقدامات لازم را انجام دهد.

این روش ممکن است شامل از بین بردن هرگونه عفونت یا بافت مرده در لاله گوش ، قرار دادن پیوند برای بازسازی پرده صماخ یا قرار دادن پروتز برای جایگزینی استخوان آسیب دیده در جراحی استخوان گوش باشد.

این مطلب چقدر برای شما مفید بود؟

برای امتیاز دادن به پست روی ستاره کلیک کنید!

میانگین امتیاز ها ۰ / ۵٫ تعداد امتیازات: ۰

هیج امتیازی ثبت نشده!اولین کسی باشید که این پست را ارزیابی می کنید

, , , , ,

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

Fill out this field
Fill out this field
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
You need to agree with the terms to proceed

فهرست