دکتر یعقوبی بهترین جراح گوش

گوش درد و تشخیص مشکلات و بیماری‌ها گوش در نوزادان نسبت به کودکانی که قدرت حرف زدن دارند، سخت‌تر است. اطلاع از علائم کم شنوایی در نوزاد و توجه به آن‌ها مهم‌ترین نکته‌ای است که والدین باید به آن دقت کنند. به طور کلی شناخت بیماری‌ها و اختلالات نوزادان تنها به کمک شناخت علائم امکانپذیر است. برخی از مشکلات مانند کم شنوایی یا دید کم، دردی ایجاد نمی‌کند. به همین دلیل ممکن است نوزاد بی‌قرار هم نباشد. بنابراین والدین متوجه آن نخواهند شد. از این رو در این مقاله در مورد علائم کم شنوایی در نوزادان صحبت می‌کنیم تا والدین از آن‌ها اطلاع داشته باشند.ه طور کلی هر گونه مشکل و اختلال در قسمت‌های مختلف گوش که در توانایی شنوایی فرد مشکل ایجاد کند، با نام کم شنوایی شناخته می‌شود. نوزادان ممکن است با کم شنوایی مادرزادی مبتلا باشند. همچنین ممکن است بعد از تولد و در هر سنی به کم شنوایی مبتلا شوند. کم شنوایی دارای سطوح مختلفی است. برخی از افراد تنها صداهای ضعیف را نمی‌شوند. بنابراین به کم شنوایی ملایم مبتلا هستند. این درجه مدام بیشتر می‌شود. تا جایی که برخی از نوزادان هیچ صدایی را نمی‌شوند و درگیر کم شنوایی شدید یا ناشنوایی هستند.

انواع افت شنوایی چیست و چه علائمی دارد؟

افت شنوایی یکی از مهم‌ترین و آزاردهنده‌ترین مشکلاتی است که می‌تواند برای گوش رخ دهد. این موضوع علت‌های مختلفی دارد. جالب است بدانید که افت شنوایی خود شامل سه نوع مختلف است. شناخت نوع کم‌شنوایی و مراجعه زودهنگام به پزشک می‌تواند در روند درمان موثر باشد.

علائم کم شنوایی چیست و چه زمانی باید به پزشک مراجعه کنیم؟

علائم افت شنوایی در افراد مختلف متفاوت است. اما در هر صورت خود بیماران بعد از مدتی متوجه آن خواهند شد. متداول‌ترین علائم این مشکل عبارتند از؛

  • مشکل در درک کلمات، به ویژه هنگام وجود سر و صدای پس زمینه یا هنگام حضور در جمعیت.
  • مشکل شنیدن در برخی اصوات صوتی و حروف.
  • درخواست مکرر از دیگران برای صحبت کندتر، واضح و با صدای بلند.
  • نیاز به افزایش میزان صدای تلویزیون یا رادیو.
  • خروج از مکالمات و اجتناب از برخی تعاملات اجتماعی.

همه چیز در مورد بیماری میرنژیت

این بیماری نوعی عفونت در گوش است که باعث ایجاد تاول‌های کوچک در این عضو می‌شود. این تاول‌ها حاوی مایعات هستند و معمولا درد شدیدی ایجاد می‌کنند. علت این مشکل نیز مانند سایر عفونت‌های گوش ناشی از ورود آلودگی‌ها و باکتری‌ها به گوش یا بیماری‌های شدید ویروسی است. سرماخوردگی شدید، آنفولانزا و… ممکن است باعث ایجاد این بیماری شوند. استرپتوکوک پنومونیه (Streptococcus pneumoniae) یکی از باکتری‌هایی است که در اکثر موارد باعث ایجاد این عفونت در گوش می‌شود. این عارضه معمولا دوره درمان کوتاهی دارد و در صورتی که پیشرفت نکند، مشکل خاصی به وجود نخواهد آورد.

راه های تشخیص بیماری میرنژیت

چه مواردی ریسک ابتلا به میرنژیت را افزایش می‌دهند؟

این بیماری در افرادی که قبلا به آنفولانزا، عفونت دستگاه‌های تنفسی فوقانی یا سرماخوردگی شدید مبتلا شده‌اند، بیشتر دیده می‌شود. این بیماری‌ها باعث تحریک لوله استاش می‌شوند. همچنین ممکن است باعث گیر کردن مایعات و ترشحات در لوله استاش شوند. این ترشحات حاوی باکتری‌ و ویروس هستند و با گیر کردن در این لوله به داخل گوش میانی راه پیدا می‌کنند. نتیجه آن نیز ابتلا به میرنژیت است.

موضوع دیگری که ریسک ابتلا به این بیماری را تشدید می‌کند، ایجاد عفونت گوش میانی یا سایر قسمت‌هاست. به طور کلی ممکن است بیماری‌های عفونی باهم گوش را درگیر کنند.

کودکان کم‌تر از گوش‌های خود مراقبت می‌کنند و هنگام بازی بیشتر در معرض آلودگی قرار می‌گیرند. از طرف دیگر سیستم ایمنی آن‌ها ضعیف‌تر است و احتمال سرماخوردگی در آن بیشتر می‌شود. به همین دلیل کودکان بیشتر از بزرگسالان به این بیماری مبتلا می‌شوند.

بیماری کلستئاتوم چیست و چگونه رخ می‌دهد؟

کلستئاتوم یکی از بیماری‌هایی است که باعث ایجاد کیست‌های خوش خیم می‌شود. این بیماری به دلایل مختلفی به وجود می‌آید. ظاهر ناخوشایند این کیست‌ها بیماران را نگران می‌کند. به همین دلیل لازم است اطلاعاتی در مورد آن داشته باشند تا بدانند چه زمانی به پزشک معاینه کنند. همچنین باید بدانند که آیا وجود این بیماری مشکلی برای آن‌ها ایجاد می‌کند یا خیر.

کلستئاتوم

علائم کلستئاتوم چیست؟

در ابتدا تشخیص این بیماری ساده‌ نیست. چرا که علامتی ندارد یا علائم آن خفیف است. به همین دلیل توجه بیمار را جلب نمی‌کند. کم‌تر پیش می‌آید که بیمار در مراحل اولیه متوجه علائم آن شود. اما با پیشرفت بیماری و بزرگ‌تر شدن کیست‌ها، علائم نیز شدت پیدا می‌کنند. به همین دلیل بیمار متوجه وجود کیست خواهد شد. علائم این بیماری را در ادامه بیان کرده‌ایم.

  • خروج ترشحات بدبو از گوش.
  • احساس فشار در گوش با رشد کیست.
  • احساس درد در پشت گوش.
  • کاهش شنوایی در مواردی که اندازه کیست بزرگ است.

 

در صورتی که کلستئاتوم به موقع درمان نشود، بیمار علائم جدی‌تری را نیز تجربه می‌کند که عبارتند از؛

  • سرگیجه.
  • فلج شدن عضلات صورت.
  • کاهش شنوایی همیشگی.

در صورت نیاز به اطلاعات بیشتر در این زمینه می‌توانید مقاله سایت healthline را مطالعه کنید.

علائم کم شنوایی در نوزادان کدامند؟

به طور کلی هر گونه مشکل و اختلال در قسمت‌های مختلف گوش که در توانایی شنوایی فرد مشکل ایجاد کند، با نام کم شنوایی شناخته می‌شود. نوزادان ممکن است با کم شنوایی مادرزادی مبتلا باشند. همچنین ممکن است بعد از تولد و در هر سنی به کم شنوایی مبتلا شوند. کم شنوایی دارای سطوح مختلفی است. برخی از افراد تنها صداهای ضعیف را نمی‌شوند. بنابراین به کم شنوایی ملایم مبتلا هستند. این درجه مدام بیشتر می‌شود. تا جایی که برخی از نوزادان هیچ صدایی را نمی‌شوند و درگیر کم شنوایی شدید یا ناشنوایی هستند.

علائم کم شنوایی در کودکان و نوزادان متفاوت هستند. زمانی که نشانه‌های زیر در نوزاد وجود داشته باشد، باید به کم شنوایی او مشکوک شد.

  • با صداهای بلند وحشت و گریه نمی‌کند.
  • بعد از ۶ ماهگی سر و صدا ندارد و بسیار ساکت است.
  • بعد از یک سالگی نمی‌تواند کلمات ساده‌ای چون مامان یا بابا را بگوید.
  • زمانی که شما را می‌بیند، واکنش نشان می‌دهد. اما زمانی که صدایتان را می‌شنود، واکنشی ندارد. برخی از والدین تصور می‌کنند این عادت رفتاری فرزندشان است. اما ممکن است جزو علائم کم شنوایی در نوزاد باشد.
  • نسبت به صدا کردن نامش واکنش نشان نمی‌دهد.
  • به نظر می‌رسد برخی از صداها را می‌شوند. اما توانایی شنیدن صداهای دیگر را ندارد.

علائم کلستئاتوم چیست؟

در ابتدا تشخیص این بیماری ساده‌ نیست. چرا که علامتی ندارد یا علائم آن خفیف است. به همین دلیل توجه بیمار را جلب نمی‌کند. کم‌تر پیش می‌آید که بیمار در مراحل اولیه متوجه علائم آن شود. اما با پیشرفت بیماری و بزرگ‌تر شدن کیست‌ها، علائم نیز شدت پیدا می‌کنند. به همین دلیل بیمار متوجه وجود کیست خواهد شد. علائم این بیماری را در ادامه بیان کرده‌ایم.

  • خروج ترشحات بدبو از گوش.
  • احساس فشار در گوش با رشد کیست.
  • احساس درد در پشت گوش.
  • کاهش شنوایی در مواردی که اندازه کیست بزرگ است.

 

در صورتی که کلستئاتوم به موقع درمان نشود، بیمار علائم جدی‌تری را نیز تجربه می‌کند که عبارتند از؛

  • سرگیجه.
  • فلج شدن عضلات صورت.
  • کاهش شنوایی همیشگی.

در صورت نیاز به اطلاعات بیشتر در این زمینه می‌توانید مقاله سایت healthline را مطالعه کنید.

دلایل پارگی پرده گوش چیست و چطور می‌توان از آن‌ها جلوگیری کرد؟

دلایل پارگی پرده گوش (سوراخ غشای تمپان) مختلف است. پرده گوش بافت نازکی است که مجرای گوش را از گوش میانی جدا می‌کند. زمانی که یک حفره یا سوراخ در آن ایجاد شود، پارگی پرده رخ داده است. پارگی پرده‌ی گوش می‌تواند منجر به کاهش شنوایی شود. همچنین می‌تواند گوش میانی بیمار را در برابر عفونت‌ها آسیب پذیرتر کند. آسیب‌های جزئی به پرده گوش خود به خود درمان می‌شوند. اما اگر دلایل پارگی پرده گوش جدی‌تر باشند و حفره ایجاد شده غیر قابل ترمیم باشد، به راهکارهای درمانی جدی‌تر مانند جراحی نیاز است.

روش های درمان پارگی پرده گوش

علائم پارگی پرده گوش چیست؟

علائم و نشانه‌های پارگی پرده گوش شامل موارد زیر است.

  • درد گوش که ممکن است به سرعت فروکش کند.
  • تخلیه مخاطی
  • ترشحات چرکی یا خونی از گوش خارج می‌شود.
  • کاهش شنوایی و زنگ زدن در گوش (وزوز گوش)
  • احساس سرگیجه
  • حالت تهوع یا استفراغ که ناشی از سرگیجه است.

در صورت مشاهده علائم یا نشانه های پارگی پرده گوش لازم است به پزشک متخصص گوش مراجعه کنید. گوش‌های میانی و داخلی از ساختارهای ظریفی برخوردارند و به همین دلیل در برابر آسیب یا بیماری حساس هستند. مهم است که سعی کنید علت به وجود آمدن علائم فوق در گوش خود را بفهمید و مشخص کنید آیا پارگی پرده گوش اتفاق افتاده است یا نه. در صورت نیاز به اطلاعات بیشتر مقاله سایت mayoclinic را بخوانید.

بیماری های گوش | مهم ترین و رایج ترین

گوش سه قسمت اصلی دارد: بیرونی، میانی و داخلی. بیماری های گوش به دلیل اختلال در یکی از این قسمت‌ها پدید می‌آیند. به طور کلی اندام گوش در سیستم شنوایی و تعادل بدن انسان نقش آفرینی می‌کند. بیماری‌های مختلفی ممکن است بر شنوایی یا تعادل تأثیر داشته باشند. بیماری های گوش ممکن است به سایر اندام‌ها نیز منتقل شوند. همچنین برخی از بیماری های گوش نیز ممکن است به دلیل اختلال در بخش دیگری به گوش سرایت کند.

به طور کلی می‌توان گفت کودکان و خردسالان بیشتر در معرض عفونت‌های گوش قرار دارند. اما بیماری های گوش بزرگسالان با آسیب‌های خارجی مانند آلودگی گوش، ضربه یا مصرف برخی از داروهای خاص به وجود می‌آید.

بیماری های گوش

بیماری های گوش ؛ویژگی‌های بیماری وزوز گوش چیست؟

وزوز گوش (Tinnitus) یکی از بیماری های گوش است. این مشکل باعث می‌شود بیمار صداهایی داخل گوش خود بشنود که منبع خارجی آن‌ها را تولید نمی‌کند. وزوز گوش اغلب با کاهش شنوایی ناشی از افزایش سن مرتبط است. همچنین این بیماری ممکن است به دلیل قرار گرفتن در معرض سر و صدای زیاد ایجاد شود. این نوع صداي اضافي گوش معمولا بعد از مدتی بهبود پیدا می‌کند.

افراد در هر سنی، حتی در کودکی، دچار وزوز گوش می‌شوند. اما این بیماری بیشتر در افراد مسن رواج دارد. وزوز گوش می‌تواند موقتی باشد – به عنوان مثال، در اثر گوش دادن به موسیقی با صدای بلند یا به دلیل سرماخوردگی ایجاد شود. اين عارضه صداي مازاد گوش، جزو بیماری های گوش از نوع نادر نیست و بسیاری از افراد با آن درگیر هستند.

همین طور بخوانید: عمل گوش برجسته و بهترین زمان برای انجام آن

ماستوئیدیت چیست و چه علائم و روش درمانی دارد؟

 

بیمار ماستوئیدیت جزو بیماری‌های عفونی گوش به شمار می‌رود. بیماری‌های عفونی در صورتی که پیشرفت کنند، نه تنها عضو مربوطه را از کار می‌اندازند، بلکه باعث ایجاد عفونت در سایر اعضا نیز می‌شوند. به همین دلیل پزشکان تأکید دارند که این بیماری‌‌ها در کوتاه‌ترین زمان ممکن تشخیص داده و درمان شوند. یکی از مهم‌ترین راهکارها برای تشخیص بیماری‌های ماستوئیدیت افزایش آگاهی بیماران در مورد علائم، علت‌ها و راهکارهای درمان آن است.

گوش‌ها عضوهای بسیار حساسی هستند و بیماری‌های مختلفی آن‌ها را تهدید می‌کند. ماستوئیدیت یکی از بیماری‌هایی است که گوش‌ها را درگیر می‌کند. این بیماری عفونت باکتریایی است که در سلول‌های هوایی ماستوئید ایجاد می‌شود و گوش داخلی و میانی را در بر می‌گیرد. استخوان ماستوئید ساختاری اسفنج ‌مانند دارد و بخشی از استخوان گیجگاهی جمجمه است. این استخوان از ساختارهای ظریف داخل گوش محافظت و به تنظیم فشار گوش کمک می‌کند. این عفونت به مرور زمان گسترش می‌یابد و حتی ممکن است دیگر اعضا را نیز درگیر کند. در صورت نیاز به اطلاعات بیشتر در این زمینه می‌توانید مقاله سایت healthline را مطالعه کنید.

ماستوئیدیت چیست

علائم ماستوئیدیت در کودکان

علائمی که در قسمت‌های قبل نام بردیم، معمولا بزرگسالان را درگیر می‌کند. اما نوزادانی که قادر به حرف زدن نیستند، نمی‌توانند منظور خود را به والدین برسانند. در صورتی که نوزاد رفتارهای زیر را انجام می‌دهد، باید به بیماری‌های گوش و عفونت مشکوک شد. در این صورت بهتر است والدین سریع‌تر کودک را به پزشک نشان دهند.

  • کشیدن سر فقط به یک طرف
  • گریه‌های مکرر
  • ضربه زدن به گوش
  • کشیدن گوش‌ها

در صورت نیاز به اطلاعات بیشتر می‌توانید مقاله «سایت اخبار سلامت امروز» را بخوانید.

حلزون گوش چگونه مشکل شنوایی را حل می‌کند؟

روش‌های مختلفی برای ارتقای حس شنوایی کاربرد دارد. کاشت حلزون شنوایی یکی از این روش‌هاست و برای افرادی کاربرد دارد که گوش آن‌ها دیگر قابلیت شنیدن ندارد. این وسیله با عصب‌های شنوایی ارتباط برقرار می‌کند و شخص می‌تواند صداها را به روش مخصوص دریافت کند.

خطرات عمومی جراحی کاشت حلزون شنوایی، ناشی از داروهایی بیهوشی مورد استفاده در اتاق عمل است. این داروها مانند گازهای بیهوشی و داروهای تزریقی ممکن است افراد مختلف را تحت تاثیر قرار دهند. برای اکثر افراد، خطر بیهوشی عمومی بسیار پایین است. با این حال برای برخی از افراد با شرایط خاص پزشکی، بیشتر خطرناک است.

کاشت حلزون گوش

کاشت حلزون گوش چگونه انجام می‌شود؟

حلزون با استفاده از عمل جراحی کاشته می‌شود. عمل جراحی کاشت حلزون شنوایی نسبتاً معمول است و تحت بیهوشی عمومی صورت می‌گیرد. برای کاشت حلزون، جراح یک برش کوچک در پشت گوش ایجاد می‌کند. ممکن است گاهی اوقات نیاز باشد ناحیه کوچکی از مو‌ها در محل برش تراشیده شود. پس از ایجاد برش، حلزون زیر پوست کاشته می‌شود.

الکترود نیز در گوش داخلی قرار داده می‌شود. تیم جراحی ممکن است آزمایشاتی را برای اطمینان از عملکرد صحیح کاشت انجام دهند. برش ایجاد شده بعد از قرار دادن حلزون در زیر پوست بسته خواهد شد. این برش‌ها بعد از پایان جراحی کاشت حلزون شنوایی با بخیه‌های قابل جذب دوخته می‌شوند. بنابراین بعد از عمل بیمار نیازی به کشیدن بخیه ندارد. موها نیز مدتی بعد رشد می‌کنند و جای زخم را می‌پوشانند.

عمل گوش برجسته و بهترین زمان برای انجام آن

عمل گوش برجسته یک روش جراحی برای ظاهر زیبای گوش است. برخی از افراد تصور می‌کنند که گوش‌ها تأثیر چندانی در ظاهر ما ندارند. اما غیر طبیعی بودن حالت گوش ممکن است باعث ظاهر ناخوشایند شود. همین موضوع عزت نفس افراد بسیاری را تحت تأثیر قرار داده است.

بهترین سن برای جراحی گوش برجسته چه سنی است؟

این عمل جراحی معمولاً در کودکان و نوجوانان و جوان انجام می‌شود. البته بزرگسالان نیز می‌توانند برای انجام این جراحی زیبایی اقدام کنند. عمل گوش برجسته برای کودکان کمتر از ۵ سال مناسب نیست زیرا گوش آن‌ها هنوز در حال رشد است. بنابراین ممکن است دوباره برجستگی آن برگردد. همچنین در سنین پایین غضروف گوش برای نگه داشتن بخیه خیلی نرم است.

در حالت کلی می‌توان گفت جراحی گوش برجسته می‌تواند برای تمام افراد بالای ۵ سال انجام شود. معمولا افرادی اقدام به انجام این جراحی می‌کنند که یکی از مشکلات زیر را داشته باشند.
● شخصی که گوش‌هایش در اثر حادثه یا تصادف دچار آسیب شده است.
● شخصی که به خاطر انجام ورزش‌های سنگین مانند کشتی دچار شکستگی و برجستگی گوش شده است.

● شخصی که با ناهنجاری مادرزادی در گوش متولد شده باشد.

آیا عمل گوش برجسته خطری به دنبال دارد؟

برخی از عوارض احتمالی جراحی اتوپلاستی نادر هستند اما خطرات جدی دارند. در صورت ایجاد این عوارض پزشک باید برای درمان آن‌ها اقدام کند. می‌توان گفت موارد زیر جزو ریسک‌های جراحی گوش به شمار می‌روند.
● گوش‌ها ملتهب می‌شوند.
● غضروف‌های گوش دچار آسیب می‌شوند.
● چندین ماه طول می‌کشد تا گوش‌ها مجددا انعطاف پذیر شوند
● نتیجه عمل دلخواه نباشد و گوش‌‌ها متقارن نباشند.
● برجستگی گوش‌ها بعد از مدتی دوباره بازگردد.

هزینه اتوپلاستی گوش

کدام عمل جراحی برای تصحیح شکل گوش برجسته کاربرد دارد؟

عمل گوش برجسته، یک جراحی زیبایی برای تغییر اندازه یا شکل گوش‌ها است‌. همچنین در صورتی که گوش‌ها به سر چسبیده باشد، با استفاده از همین عمل می‌توان گوش‌ها را به در مکان صحیح قرار داد. به طور کلی جراحی اصلاح گوش یا عمل گوش برجسته بی خطر است و بیشتر مردم از نتایج آن رضایت دارند. با این حال، برخی از ریسک‌ها برای هر عمل جراحی وجود دارند‌. عمل گوش برجسته با عنوان اتوپلاستی یا پینو پلاستی شناخته می‌شود.
در این عمل به طور کلی آسیب‌های ظاهری گوش از بین می‌روند. گوش‌های برجسته نیز یک عارضه مادرزادی هستند. البته آن‌ها معمولا مشکلی در شنوایی ایجاد نمی‌کنند. اما ظاهر ناخوشایند آن‌ها ممکن است در اعتماد به نفس افراد تأثیر داشته باشد. به همین دلیل افراد تمایل دارند عمل جراحی گوش برجسته را انجام دهند. برای اطلاعات بیشتر در این زمینه می‌توانید مقاله سایت nhs را مطالعه کنید.

عوارض و ریسک های جراحی زیبایی گوش

ریسک های جراحی زیبایی گوش معمولا اندک هستند. اما اطلاع از ریسک ها، عوارض و خطرات احتمالی برای بیماران ضروری است. چرا که این موضوع در کاهش استرس جراحی به آن‌ها کمک می‌کند. همچنین باعث می‌شود اقدامات لازم برای کاهش ریسک و عوارض عمل جراحی را انجام دهند.

ریسک های عمومی در عمل‌های جراحی

آنچه در ادامه بیان می‌کنیم، خطری است که در تمام جراحی‌های تهاجمی وجود دارد.

  • به جا ماندن اسکار یا جای زخم: ممکن است زخم‌‌های ناشی از عمل جراحی در پشت گوش شما باقی بمانند.
  • خونریزی: در صورتی که بخیه‌ها خوب عمل نکنند، احتمال خونریزی بعد از عمل وجود خواهد داشت.
  • عفونت: عدم رعایت بهداشت زخم و توجه نکردن به دستورات مراقبتی و دارویی پزشک معالج، احتمال عفونت زخم گوش را بیشتر می‌کند.
  • واکنش به داروهای بی‌حسی و بیهوشی: تهوع، سرگیجه و… از واکنش‌های منفی به داروهای بیهوشی هستند. این مشکلات ممکن است تا چند روز با بیمار همراه باشند.
  • مشکلات بخیه‌ها: آسیب زدن بخیه‌ها به سطح پوست و به وجود آمدن التهابات پوستی یکی دیگر از ریسک های جراحی زیبایی گوش محسوب می‌شود. این مشکلات در صورت شدید بودن ممکن است به انجام جراحی نیاز داشته باشند.
  • واکنش آلرژیک به نوار جراحی یا سایر مواد مورد استفاده در طی یا بعد از عمل
روش عمل جراحی گوش برجسته

ریسک های اختصاصی جراحی زیبایی گوش

در برخی موارد ممکن است برخی بیماران با مشکلات زیر مواجه شوند.

  • عدم تقارن گوش‌ها: یکی دیگر از ریسک های جراحی زیبایی گوش ریسک عدم تقارن گوش‌هاست. ممکن است در اثر جراحی و در دوران نقاهت بعد از عمل گوش‌ها تقارن خود را از دست بدهند‌. البته برخی از عمل‌های جراحی صرفا با هدف رفع مشکل عدم تقارن گوش‌ها انجام می‌شوند.
  • تاثیر بر اعصاب پوست: از دست دادن موقتی حس لامسه در محل جراحی و بی حس شدن اعصاب از دیگر ریسک های جراحی زیبایی گوش است. در برخی موارد نادر ممکن است که اعصاب کامل آسیب ببینند. در این صورت احساس بی‌حسی دائمی خواهد بود.
  • تصحیح بیش از اندازه‌ی ظاهر گوش‌ها: ممکن است در اثر انجام این جراحی گوش‌ها بیش از حد به سر چسبیده و نزدیک شوند.

ریسک های جراحی زیبایی گوش در موارد نادر اتفاق می‌افتند. اما تا حد زیادی به مهارت جراح وابسته هستند. بیمارانی که توسط پزشکان حرفه‌ای عمل می‌شوند دغدغه‌ای از بابت جراحی‌های ناموفق یا عدم تصحیح فرم گوش‌ها نخواهند داشت. به همین دلیل لازم است در انتخاب جراح مربوطه دقت زیادی صرف کنید. برای اطلاعات بیشتر می‌توانید مقاله سایت docshop را مطالعه کنید.

ریسک ها و هزینه ها جراحی زیبایی گوش

هدف از جراحی زیبایی گوش چیست؟

جراحی زیبایی گوش (Otoplasty) روشی برای تغییر شکل، موقعیت یا اندازه‌ی گوش‌ها است. عمل جراحی زیبایی گوش برای افرادی انجام می‌شود که از شکل، فرم، اندازه و موقعیت گوش‌های خود رضایت ندارند. هدف از این جراحی زیبایی می‌تواند اصلاح آسیب دیدگی‌های ظاهری گوش و هم‌چنین اصلاح نقص‌های ظاهری مادرزادی در گوش‌ها باشد‌. افراد بالای ۵ سال می‌توانند از روش جراحی برای اصلاح فرم گوش‌هایشان استفاده کنند. البته در برخی از موارد افراد بالای سه سال نیز تحت عمل جراحی اتوپلاستی قرار می‌گیرند. اما در کودکان بالای ۵ سال ریسک های جراحی زیبایی گوش کم‌تر است.

برخی از دلایلی که افراد به خاطر آن تحت این عمل جراحی زیبایی قرار می‌گیرند، عبارتند از؛

  • کاهش فاصله‌ی گوش‌ها از سر
  • متقارن کردن گوش‌ها
  • نارضایتی از عمل جراحی زیبایی گوش قبلی

کاهش شنوایی جزو ریسک های جراحی گوش محسوب نمی‌شود. به طور کلی این روش هیچ تأثیری در کاهش یا افزایش شنوایی نخواهد داشت.

اتوپلاستی برای درمان کدام یک از عیوب گوش کاربرد دارد؟

جراحی گوش روش‌های مختلفی دارد و هر کدام از آن‌ها برای درمان برخی از عیوب گوش کاربرد دارند. به طور کلی اتوپلاستی به عنوان جراحی زیبایی گوش شناخته می‌شود. بنابراین تأثیری در شنوایی بیماران ندارد و در این روش جراحی صرفا ظاهر گوش مد نظر است.پاسخ سوالات زیر در این مقاله ارائه خواهد شد.

بسیاری از عیوب گوش با بازسازی از بین می‌روند. مشکلات برخی از بیماران در یک مرحله جراحی حل می‌شود؛ اما برخی از آن‌ها به چند مرحله جراحی نیاز دارند. بازسازی گوش ممکن است به پیوند نیز نیاز داشته باشد. برخی از افراد به صورت مادرزادی، گوش‌های ناهنجاری دارند. ممکن است گوش بیرونی آن‌‌ها چیزی جز دو حفره نباشد! البته این موضوع در تعداد کمی از نوزادان به وجود می‌آید و با استفاده از اتوپلاستی درمان می‌شود.

جراح در مرحله ابتدایی بخشی از غضروف قسمت‌های دیگر بدن را بر می‌دارد. سپس به کمک مدل‌های رایانه‌ای آن‌ها را در محل صحیح، پیوند می‌کند. معمولا بعد از عمل پیوند، باید زمانی برای شکل گیری غضروف سپری شود. بعد از آن پزشک متخصص گوش ، جراحی‌های بعدی را شکل دادن نرمی گوش، قرار دادن آن در جایگاه صحیح در سر و رسیدن به نتایج نهایی انجام می‌دهد. برای اطلاعات بیشتر می‌توانید مقاله سایت دایره المعارف جراحی را بخوانید.

عیوب گوش

آیا می‌توان گوش‌های برجسته را به کمک اتوپلاستی درمان کرد؟

یکی از عیوب گوش برجستگی آن است که به کمک اتوپلاستی درمان می‌شود. علت‌های مختلفی منجر به برجستگی گوش‌ها می‌شود. به عنوان مثال در پشت گوش برخی افراد پوست اضافی وجود دارد یا غضروف گوش به شکل نامتعارف رشد کرده است.

در برخی موارد پزشک باید بخشی از غضروف گوش را حذف کند. بعد از حذف غضروف امکان نزدیک شدن گوش به سر وجود خواهد داشت. با بخیه گوش حالت نرمال پیدا می‌کند و بعد از جوش خوردن زخم در همان حالت باقی می‌ماند. برخی از بیماران نیازی به برداشتن غضروف ندارند. پزشک می‌توانند با ایجاد تغییرات جزئی، عیوب گوش از جمله برجستگی را از بین ببرد. انتخاب روش عمل جراحی با توجه به شرایط بیمار و توسط پزشک متخصص انجام می‌شود.

هزینه اتوپلاستی گوش در ایران چقدر است؟

هزینه‌ها همیشه یکی از مهم‌ترین فاکتورها در تصمیم گیری بیماران برای انجام عمل‌های جراحی و به خصوص جراحی‌های زیبایی هستند. هزینه اتوپلاستی گوش در ایران موضوع این مقاله است. اتوپلاستی به طور کلی به عنوان جراحی زیبایی گوش شناخته می‌شود. این روش برای از بین بردن انواع عیوب ظاهری گوش کاربرد دارد. اما در شنوایی فرد بی‌تأثیر است.

به طور کلی هزینه اتوپلاستی در هیچ کشوری به صورت دقیق مشخص نمی‌شود. این مسئله به فاکتورهای بسیار متفاوتی وابسته است که در قسمت‌های بعدی به صورت کامل آن‌ها را توضیح خواهیم داد. برخی از تجهیزات مورد نیاز برای اتوپلاستی وارداتی هستند و به نرخ ارز وابسته‌اند. از طرف دیگر تعرفه کلینیک‌ها و بیمارستان‌ها نیز در بازه‌های زمانی مختلف متفاوت است. از این گذشته، شرایط درمانی هر بیمار نیز باعث می‌شود که هزینه جراحی‌اش با دیگری متفاوت باشد.

هزینه اتوپلاستی گوش

هزینه اتوپلاستی گوش به چه فاکتورهایی بستگی دارد؟

هزینه‌ اتوپلاستی گوش در ایران شامل هزینه خود عمل و هزینه‌های جانبی آن می‌شوند. منظور از هزینه‌های جانبی، بهایی است که باید برای بیمارستان، بیهوشی، داروهای مورد نیاز و سایر تجهیزات مورد استفاده برای عمل پرداخت کنید.

از دیگر فاکتورهای تعیین کننده قیمت جراحی می‌توان به محل عمل اشاره کرد. هزینه عمل در کلینیک‌های خصوصی نسبت به مجموعه‌های دولتی بیشتر است. اما معمولا در مجموعه‌های خصوصی بیماران خدمات بهتری را دریافت می‌کنند. ممکن است هزینه عمل تاحدی در شهرهای مختلف نیز نسبت به یکدیگر متفاوت باشد. اما در بسیاری از موارد مسافرت به شهر دیگر برای جراحی اتوپلاستی مقرون به صرفه نیست.

پول دریافتی  جراح نیز بخش دیگری از هزینه اتوپلاستی گوش در ایران را تشکیل می‌دهد. تجربه جراح، سابقه و میزان تبحر او در مبلغی که دریافت می‌کند، تأثیر دارد. اگرچه جراحان حرفه‌ای حق العمل بیشتری دارند، اما می‌توانند بیماران را به نتایج دلخواه خود برسانند. انجام اتوپلاستی توسط متخصصین حرفه‌ای ریسک‌ها و عوارض را نیز کم‌تر می‌کند. برای اطلاعات بیشتر در این زمینه می‌توانید مقاله سایت Dr Motykie را مطالعه کنید.

آشنایی با جراحی گوش شکسته

گوش‌ها یکی از اجزای آسیب‌پذیر بدن ما هستند. به همین دلیل احتمال شکستگی آن‌ها زیاد است. اگر ورزشکار باشید احتمال شکستن آن‌ها بسیار بیشتر خواهد بود. در این صورت فرد باید سریعا تحت جراحی گوش شکسته قرار گیرد. پیش از هرچیز باید بدانید که هر گونه آسیب باید در کوتاه‌ترین زمان ممکن برطرف شود. در غیر این صورت پیشرفت می‌کند و علاوه بر از بین بردن ظاهر زیبای گوش، ممکن است بافت داخلی آن را نیز تحت تأثیر قرار دهد. بنابراین ممکن است حتی شنوایی را نیز تحت تأثیر قرار دهد.

گوش شکسته نیز با استفاده از عمل جراحی اتوپلاستی ترمیم می‌شود. به طور کلی این روش جراحی برای ترمیم و اصلاح فرم گوش کاربرد دارد. حتی افرادی که ساختار گوش های ایشان به صورت مادرزادی مشکلاتی چون عدم تقارن دارد، می‌توانند با استفاده از این عمل مشکل را از بین ببرند.

شکستگی گوش نیز آسیبی است که در ظاهر گوش اثر می‌گذارد. بنابراین برای درمان آن باید از روش جراحی اتوپلاستی استفاده کرد. بنابراین عمل جراحی گوش شکسته منحصر به فرد نیست و مانند سایر عارضه‌های ظاهری گوش از جمله برجستگی یا نامتقارن بودن آن‌ها درمان می‌شود.

جراحی گوش شکسته و مراقبت های بعد از عمل

روند جراحی گوش شکسته به چه صورت است؟

این جراحی نیز مانند همه جراحی‌ها، نیاز به یک پزشک ماهر دارد. عمل گوش شکسته جزو عمل‌های سنگین نیست. بنابراین ممکن است ۱ تا ۲ ساعت طول بکشد. البته نحوه شکستگی و مهارت پزشک نیز در تعیین زمان مورد نیاز برای جراحی مناسب هستند.

معمولا کودکان و بزرگسالان با استفاده از بی‌حسی موضعی تحت عمل جراحی قرار می‌گیرند. اما در برخی موارد ممکن است پزشک از بیهوشی عمومی استفاده کند. این روش معمولا برای کودکانی که سن کم‌تری دارند، استفاده می‌شود.

در جراحی گوش شکسته پزشک ابتدا برشی در ناحیه مورد نظر ایجاد می‌کند. سپس با توجه به میزان شکستگی غضروف‌ها را به جای درست برمی‌گرداند. ممکن است نیاز به پیوند نیز وجود داشته باشد. بعد از ایجاد تغییرات لازم، پزشک شکاف را با استفاده از بخیه می‌بندد. برای اطلاعات بیشتر در این زمینه می‌توانید مقاله سایت healthline را مطالعه کنید.

عوارض کاشت حلزون و مراقبت‌های لازم

کاشت حلزون یک طرفه یا دوطرفه، نوعی عمل جراحی برای افراد کم‌شنوا است. این جراحی به منظور افزایش شنوایی فرد انجام می‌شود. از زمان ظهور این نوع از جراحی، نشریات مختلف از عوارض کاشت حلزون گوش، مطالب بسیاری نوشته‌اند. این عوارض کاشت حلزون ممکن است به دلیل تکنیک جراحی یا نارسایی در دستگاه باشد. البته این را هم باید در نظر گرفت که شدت عوارض متغیر است.
مراقبت های بعد از کاشتن حلزون

احتمال بروز عوارض کاشت حلزون چقدر است؟

یکی از مهم‌ترین سوالات بیماران، میزان احتمال بروز عوارض کاشت حلزون در آن‌هاست. خوشبختانه احتمال ایجاد عوارض کم است. جراحی کاشت حلزون جزو جراحی‌های بدون بازگشت محسوب می‌شود. در این جراحی، شنوایی افراد کم‌شنوا به طور کامل از بین می‌رود. به همین دلیل اگر عوارض کاشت حلزون در فردی شدید باشد، ممکن است از یک فرد کم‌شنوا به یک فرد ناشنوا تبدیل شود.

یکی از عارضه‌هایی که برای این جراحی ذکر شد، مننژیت است. مننژیت عارضه‌ای نادر است و از بین ۶۰۰۰۰ بیمار با کاشت حلزون تنها ۹۱ مورد با آن درگیر شده‌اند. در میان این افراد ۱۷ نفر از آن‌ها جان باختند. آن دسته از بیمارانی که مننژیت داشتند به چندین عامل خطرناک از جمله ناهنجاری‌های مادرزادی گوش داخلی، سابقه قبلی مننژیت، اختلال عملکرد سیستم ایمنی بدن یا سابقه عفونت‌های مکرر گوش مبتلا بودند.

عوارض کاشت حلزون طی سال‌ها اخیر بسیار کاهش یافته‌اند. این به دلیل پیشرفت علم پزشکی در این زمینه است. با تکنیک‌های جدید جراحی در این زمینه، احتمال ایجاد این عوارض از ۳۹ درصد به ۹ درصد کاهش پیدا کرده است. این نشان‌ از پیشرفت تکنیک جراحی کاشت حلزون در سال‌های اخیر دارد. البته روند پیشرفت همچنان ادامه دارد. دانشمندان به دنبال راه‌های بهتر و متفاوتی برای به صفر رساندن احتمال عوارض کاشت حلزون هستند.

گوش شناگر چیست؟ علائم، تشخیص و درمان آن به چه صورت است؟

گوش شناگر (swimmer’s ear) یکی از عارضه‌هایی است که در میان شناگرها شایع است. به همین دلیل آن را به نام گوش شناگر می‌شناسیم. این عارضه یکی از عفونت‌هایی است که در گوش خارجی به وجود می‌آید.

گوش شناگر یکی از انواع عفونت‌های کانال گوش خارجی است که با نام otitis externa نیز شناخته می‌شود. این عارضه با رشد باکتری‌های مضر دورن گوش ایجاد می‌شود. باقی ماندن رطوبت در گوش محیط را برای رشد باکتری‌ها و قارچ‌ها فراهم می‌کند. به همین دلیل بسیاری از شناگران از این عارضه رنج می‌برند. البته افرادی که زمان زیادی را در محیط مرطوب می‌گذرانند نیز در معرض ابتلا به گوش شناور قرار دارند. در صورت عدم درمان، عفونت به پرده‌ی گوش می‌رسد و مشکلات دیگری ایجاد می‌کند.

کانال خارجی گوش در شرایط عادی، قابلیت مقاومت در برابر باکتری‌ها و قارچ‌ها را دارد. اما در شرایطی که رطوبت زیاد باشد یا آلودگی زیادی وارد گوش شود، امکان مقاومت در برابر عفونت از بین می‌رود. البته درمان این عارضه سخت نیست و در بسیاری از موارد به راحتی بهبود پیدا می‌کند.

گوش شناگر

روند جراحی گوش شکسته به چه صورت است؟

یکی از مهم‌ترین فاکتورها برای بهبود سریع گوش شناگر، تشخیص و اقدام به موقع برای درمان است. شناخت علائم به بیمار کمک می‌کند که بیماری را در زمان کوتاهی تشخیص دهید و به پزشک مراجعه کند. این علائم را در ادامه نام می‌بریم. عفونت گوش شناگر در ابتدا خفیف است و علائم آن زیاد نیست. اما به مرور زمان پیشرفت می‌کند و باعث درگیری بیمار می‌شود. پزشکان علائم این بیماری را با توجه به حد پیشرفت آن، دسته‌بندی کرده‌اند.

مقاله مفید :
علائم کم شنوایی در نوزادان کدامند؟

علائم عفونت خفیف

  • خارش گوش.
  • قرمزی داخل گوش.
  • احساس ناراحتی در گوش. این احساس با تحریک گوش خارجی (مجرا یا لاله‌ی گوش) بیشتر می‌شود.
  • ترشح مایعات بی‌بو و بی‌رنگ.

علائم عفونت متوسط

  • خارش شدید گوش.
  • درد گوش.
  • قرمزی زیاد گوش.
  • خروج مایعات بی‌بو و بی‌رنگ در حجم بیشتر نسبت به عفونت خفیف.
  • احساس گرفتگی گوش.
  • کاهش شنوایی.

علائم عفونت پیشرفته

  • درد شدیدی که به گردن و سر نیز سرایت می‌کند.
  • گرفتگی و انسداد کامل گوش.
  • قرمزی و تورم شدید در گوش.
  • تورم غدد لنفاوی گردن.
  • تب

همه‌ی افراد تمام علائم را ندارند. بسیاری از آن‌ها با ابتلا به گوش شناگر تنها برخی از این علائم را تجربه می‌کنند. به طور کلی بهتر است با مشاهده‌ی تمام علائم به پزشک مراجعه شود. اما بیمارانی که علائم درد شدید و تب را تجربه می‌کنند، باید اورژانسی با پزشک متخصص گوش، حلق و بینی مشورت کنند. این علائم از مقاله‌ی معتبر سایت مایو کلینیک به صورت تخصصی ترجمه‌ شده‌اند.

مراقبت های بعد از تمپانوپلاستی

اعمال جراحی عفونت‌های مزمن گوش میانی به سه دسته تقسیم می‌شوند. دسته اول میرنگوپلاستی است که در آن فقط سوراخ پرده‌ی تمپان بسته می‌شود. نوع دوم تمپانوپلاستی به همراه اسیکولوپلاستی است. این عمل شامل درست کردن پرده‌ی تمپان و استخوانچه‌ها است. البته در حفره ی ماستویید تغییری ایجاد نمی‌شود. دسته سوم نیز تمپانوپلاستی به همراه اسیکولوپلاستی و ماستویدکتومی است. در این نوع جراحی نیز پرده‌ی تمپان، استخوانچه‌ها و حفره‌ی ماستوید درمان می‌شود. در این مقاله قصد داریم توضیحات کاملی در مورد نوع سوم این عمل‌های جراحی صحبت کنیم.

به انجام جراحی با هدف ترمیم پارگی و آسیب‌های پرده‌ی گوش را تمپان یا میزنگوپلاستی گویند. در جراحی تمپانوپلاستی پرده‌ی گوش یا غشای تمپان به طور کامل ترمیم یا تصحیح می‌شود. این ترمیم به اصلاح  شنوایی طبیعی کمک می‌کند. این عمل جراحی همچنین شامل اصلاح و یا ترمیم استخوان‌های کوچک در پشت غشای تمپان (اسیکولوپلاستی) می‌شود.

در مواقعی که استخوان گوش یا استخوانچه‌ی گوش میانی دچار عفونت یا آسیب‌دیدگی شده باشد، باید جراحی اصلاح شنوایی انجام شود. این جراحی گسترده‌تر از ترمیم پرده گوش است و به نام تمپانوماستوئیدکتومی شناخته می‌شود. در طول این جراحی استخوان پشت گوش را می‌تراشند و استخوانچه‌هایی که دچار صدمه و عفونت شده باشند را بیرون می‌کشند.

مراقبت های بعد از تمپانوپلاستی درمانی

تمپانوپلاستی به چه صورت انجام می شود؟

تمپانوپلاستی با خواب کامل مریض یعنی بیهوشی کامل عمومی صورت می‌گیرد. در این عمل برشی در پشت گوش ایجاد می‌شود. سپس پزشک گوش را به سمت جلو حرکت می‌دهد. با انجام این کار پرده‌ی گوش به خوبی در دید جراح قرار می‌گیرد. سپس، پرده‌ی گوش به صورتی که داخل گوش به راحتی در دسترس قرار گیرد، بالا می‌رود. در این مرحله جراح می‌تواند همه چیز را به صورت دقیق بررسی کند و اقدامات لازم را انجام دهد.

اگر سوراخی در پرده ی گوش دیده شود، ترمیم می‌شود و قسمت‌های غیر طبیعی را هممِ‌توان حذف کرد. بعد از آن قطعه‌ی فاشیا که بافت زیر پوست است، از عضله‌ی تمپورال که پشت گوش جدا می‌شود. این قطعه زیر سوراخ در داخل پرده‌ی گوش قرار می‌گیرد تا صماخ سالم و بازسازی شده، به وجود بیاید. به قرار دادن این بافت در این قسمت پیوند می‌گویند. پیوند این امکان را فراهم می‌کند که پوست پرده‌ی گوش بیمار خیلی طبیعی در همه‌ی سوراخ رشد کند. در صورت نیاز، بازسازی کردن استخوان‌های گوش میانی یا برداشتن کلستیتوما هم ممکن است در همین زمان انجام شود.

برای انجام دادن این عمل از فاشیای تمپور الیس بهره می‌گیرند. غضروف از جمله موادی است که در تقویت گرافت می تواند به کار برده شود. در اکثر موارد استفاده از غضروف هموگرافت نتایج مثبتی به همراه داشته و از پارگی دوباره پرده گوش پیشگیری کرده است. همچنین نتیجه‌ی عمل اصلاح شنوایی پس از گذشتن حدوداً ۶ ماه از عمل جراحی ظاهر شده است. بیمارانی که شرایط مطلوبی داشته‌اند، موفق به بازیابی شنوایی طبیعی خود شده‌اند.

جراحی‌هایی که فقط شامل ترمیم پرده‌ی گوش هستند،  تا حدود ۸۵ تا ۹۰% در برگرداندن شنوایی طبیعی موفق عمل می‌کنند. اما اگر مشکل شنوایی به سطح قابل قبول برنگردد، احتمالا جراح دستور عمل دوم را برای بیمار صادر می‌کند.

بیماری حرکت و اختلالات گوش داخلی

اختلالات گوش داخلی جزو بیماری‌های شایع در دنیاست. بیماران مبتلا به این گونه بیماری‌ها اغلب به دلیل بروز حالات و علائمی چون سرگیجه و عدم تعادل در هنگام راه رفتن به مراکز درمانی مراجعه می‌کنند. تشخیص به موقع و زودهنگام بیماری‌های مربوط به گوش داخلی بسیار مهم است و نقش بسیار مهمی را در درمان بیماری ایفا می‌کند. چنانچه این اختلالات به موقع تشخیص داده نشوند می‌توانند منجر به ناشنوایی موقت و دائمی بشوند.
بیماری حرکتی

آیا بیماری ماشین گرفتگی اختلالی در گوش داخلی است؟

بیماری حرکتی یکی از رایج‌ترین اختلالات در گوش داخلی است. این بیماری به ماشین محدود نمی‌شود. به طور کلی افرادی که به این اختلال مبتلا هستند، با حرکت در ماشین، هواپیما و کشتی دچار علائم این بیماری می‌شوند. دریازدگی نیز نوعی اختلال در گوش داخلی محسوب می‌شود. جالب است بدانید که تماشای فیلم‌های سه بعدی نیز از دیگر مواردی است که باعث ایجاد بیماری حرکتی می‌شود.

در قسمت‌های قبلی گفتیم که گوش داخلی وظیفه تعادل ما را نیز بر عهده دارد. به همین دلیل است که هنگام حرکت و عدم تعادل به این بیماری دچار می‌شویم.

مغز ما حرکت را با استفاده از پیام‌های عصبی اندام‌های مختلف درک می‌کند. به عنوان مثال وقتی حرکت می‌کنیم، پوست ما برخورد با هوا را احساس می‌کند، چشم‌ها پیمایش مسیر را می‌بینند و گوش داخلی نیز تکان‌های بدن را به مغز گزارش می‌دهد. به همین دلیل مغز مجموعه‌ای از اطلاعات سینک شده به دست می‌آورد و می‌تواند اندام‌های مختلف را با هم هماهنگ کند.

اما زمانی که بیماری حرکتی مبتلا می‌شویم، مغز داده‌های متنوعی از ارگان‌های مختلف دریافت می‌کند. به عنوان مثال در اتاقک کشتی، گوش داخلی حرکت‌ها را حس می‌کند. اما چشم تنها یک نقطه ثابت از دیواره اتاقک را می‌بیند. به همین دلیل فرد دچار بیماری حرکتی یا دریازدگی می‌شود. تناقض پیام‌های عصبی علت ایجاد این بیماری است.

بیماری خود ایمنی گوش (AIED) چیست؟

همانطور که از نام این بیماری می توان حدس زد، بیماری خود ایمنی گوش داخلی که از آن با نام AIED (مخفف شده از Autoimmune inner ear disease) نیز یاد می شود، مشکلی است که می تواند ساختار گوش داخلی افراد را تحت تاثیر قرار دهد. این وضعیت که با کاهش شنوایی حسی دو طرفه (SNHL) همراه است، در صورتی اتفاق می افتد، که سیستم ایمنی بدن از کنترل خارج شده و به اشتباه به اندام شما حمله کند.

در مورد این بیماری باید گفت که در افراد مبتلا به بیماری خود ایمنی گوش داخلی ممکن است، سیستم ایمنی در همان گام اول گوش داخلی را به اشتباه هدف قرار داده و به آن آسیب برساند. این درحالی است که در برخی از اشخاص نیز ممکن است یک بیماری سیستمیک زمینه ای دیگر در مراحل پیشرفت خود به گوش داخلی حمله کرده و AIED را به وجود بیاورد.

مراقبت های از تمپانوپلاستی

علل به وجود آورنده بیماری AIEDچه هستند؟

بیماری‌های خود ایمنی، به وضعیت‌هایی گفته می شود، که طی آن‌ها، سیستم دفاعی بدن، بخش‌هایی از خود بدن را با عوامل خارجی اشتباه گرفته و برای حفاظت از بدن به آن‌ها حمله می کند. در مورد این نوع مشکل  شنیداری گوش باید گفت: “این وضعیت در صورتی به وجود می آید که سیستم ایمنی بدن شما سلول‌های بخش‌هایی از گوش شما را با میکروب‌ها اشتباه گرفته و به آن‌ها حمله کنند.”

نکته دیگری که باید در این مورد بدانید، آن است که اختلال در عملکرد سیستم حفاظتی می تواند علاوه بر گوش در دیگر اندام‌ها نیز مشکلاتی را پدید بیاورد. بنابر داده‌های آماری می توان گفت که چیزی کمتر از ۳۰% مبتلایان به  AIED نوعی بیماری خود ایمنی(حمله خودی به بدن) دارند که بر بخش‌های دیگری از بدن آن‌ها نیز تاثیر می گذرد. این دسته از افراد به یکی از بیماری‌های زیر و یا موارد مشابه دیگر مبتلا هستند:

  • روماتیسم مفصلی
  • لوپوس
  • اسکلرودرما
  • کولیت زخمی
  • سندرم سوژرن (سندرم خشکی چشم)

کاشت حلزون گوش

پروتز حلزون گوش، یک وسیله ی الکتریکی است، که به منظور ترمیم ضعف شنوایی و به عنوان یک عضو مصنوعی بدن مورد استفاده قرار می گیرد. شاید با خود بگوئید: ” وقتی می توان از سمعک استفاده کرد، چرا باید به چنین وسیله ای روی آورد؟ ”

لازم است بدانید، برخی اشخاص به دلیل مشکلات گوش داخلی، بهره ی چندانی از استفاده ی سمعک نخواهند برد. کاشت حلزون گوش به عنوان یک ایمپلنت، یکی از بهترین و مناسب ترین روش ها برای حل مشکل شنوایی این اشخاص محسوب می شود.

بر خلاف سمعک، که با تقویت صدا به بهبود شنوایی کمک کرده، کاشت حلزون، به بخش های آسیب دیده ی گوش کمک می کند، تا صدا را به اعصاب شنوایی منتقل کنند.

عوارض حلزون و مراقبت‌های لازم

چرا باید به کاشت حلزون گوش اعتماد کرد؟

کاشت حلزون گوش می تواند، وضعیت روابط اجتماعی و به تبع آن سطح کیفیت زندگی اشخاصی کم شنوا را که، سمعک کار چندانی برای آن ها نمی کند، بهبود بخشد. علاوه بر این کاشت حلزون گوش در هر دو طرف، به عنوان درمان استاندارد، برای کودکان و اطفال دچار اختلال ضعف شنوایی شدید محسوب می شود، زیرا این دسته از بیماران در حال یادگیری صحبت کردن و پردازش زبان هستند.با این وجود، بزرگسالان و کودکانی که توانایی شنیدن خود را، پس از یادگیری صحبت کردن از دست داده اند نیز می توانند از کاشت حلزون در گوش بهره مند شوند. بنا بر اظهارات افراد استفاده کننده نا شنوا ،از ایمپلنت حلزون شنوایی، موارد زیر در طی این درمان، در آن ها بهبود یافته است:

  • امکان شنیدن بدون نیاز به علائم دیداری مانند لب خوانی
  • تشخیص صداهای عادی و روزمره محیطی
  • توانایی گوش دادن در محیط های پر سر و صدا
  • توانایی تشخیص منبع صدا
  • امکان شنیدن صداهای مربوط به برنامه های تلویزیونی و امکان مکالمه تلفنی

عوارض کاشت حلزون و مراقبت‌های لازم

افراد بسیاری عمل جراحی کاشت حلزون را انجام داده‌اند و به نتایج مطلوبی رسیده‌اند. در سال‌های اخیر نیز افراد کم شنوا به صورت کامل به این روش اعتماد کرده‌اند. اما این عمل برای برخی از افراد عوارضی را به دنبال دارد. اطلاع از آن‌ها راه پیشگیری را هموارتر می‌کند و همچنین از دغدغه‌های بیمار قبل از عمل می‌کاهد.

تحریک عصب صورت

یکی از عوارض کاشت حلزون گوش، تحریک عصب صورت و ایجاد تیک‌های عصبی است. هنوز مشخص نیست که احتمال بروز چنین عوارضی در چه افرادی بیشتر است. اما راه‌ حلی برای تیک‌های عصبی صورت وجود دارد. جراح می‌تواند با برنامه‌ریزی مجدد روی برخی از الکترود‌های موجود در بدن فرد،‌ کار کند. این کار فقط علائم یا تحریکات عصبی کاهش می‌یابد. ولی به طور کامل قطع نمی‌شود. البته این موضوع تمام افراد را درگیر نمی‌کند.

کاهش قدرت تکلم

این مورد از عوارض کاشت حلزون معمولا در کودکان یا بزرگسالانی که به طور مادرزادی ناشنوا هستند، دیده می‌شود. در چنین افرادی حلزون کاشته شده ایرادی ندارد. بنابراین فرد قادر به شنیدن صداها خواهد بود. اما قدرت تشخیص آن‌ها را ندارد. این مشکل می‌تواند به مرور زمان حل شود. افراد با یادگیری می‌توانند صداها را تشخیص داده و حرف‌زدن را بیاموزند.

مقاله مفید : حلزون گوش چگونه مشکل شنوایی را حل می‌کند؟

عوارض حلزون و مراقبت‌های لازم

بروز مشکل در الکترودها

ممکن است برخی از الکترودها دچار نقص‌های فنی شوند. بروز این عارضه زمان مشخصی ندارد. بنابراین حتی شاید با گذشت زمان طولانی پس از جراحی ایجاد شود. در صورت بروز مشکل در الکترودها،‌ جراح می‌تواند اقدامات لازم برای حل آن را انجام دهد. بنابراین این عارضه قابل حل خواهد بود.

جراحی ناموفق

برخی از گوش‌ها به هردلیلی ممکن است با کاشت حلزون نیز قدرت شنوایی نداشته باشند. البته ابتدا باید مطمئن شد که دستگاه به خوبی کار می‌کند. چرا که ممکن است برخی از دستگاه‌ها دچار نقص فنی شوند. در صورت نقص فنی مشکل قابل حل است. اما در صورتی که بدون فرد به جراحی پاسخ ندهد، احتمال بازگشت شنوایی کم خواهد بود.

عفونت پس از جراحی

‌ این مورد از عوارض کاشت حلزون بین تمام جراحی‌های تهاجمی مشترک است. بهترین راهکار برای مبارزه با عفونت، پیشگیری از ایجاد آن است.

 

همچنین در صورت ابتلا به عفونت باید سریع تشخیص داده شود. اگر پزشک در ابتدا به وجود عفونت پی ببرد، امکان درمان آن بسیار زیاد است. اما در صورت افزایش عفونت، معالجه آن می‌تواند بسیار سخت باشد.

اوتیت سروز چیست ؟

یکی از بیماری‌های شایعی که در دوران کودکی گریبانگیر بسیاری از کودکان می‌شود، اوتیت سروز، اوتیت مدیا یا عفونت گوش میانی است. آمارها نشان می‌دهند حدود هشتاد درصد کودکان به این بیماری مبتلا می‌شوند. سن اکثر مبتلایان به این بیماری کم‌تر از سه سال است. این کودکان نمی‌توانند صحبت کنند و به همین دلیل والدین دیرتر متوجه مشکلات آن‌ها می‌شوند. بنابراین معمولا بیماری در کودکانی که قدرت صحبت کردن دارند، زودتر تشخیص داده می‌شود. روند درمانی آن نیز سریع‌تر اتفاق می‌افتد. اگر کودک شما در مورد درد گوش صحبت می‌کند یا به هر طریقی متوجه این موضوع شده‌اید، در کوتاه‌ترین زمان ممکن به پزشک متخصص گوش، حلق و بینی مراجعه کنید.

شماتیک اوتیت سروز

اوتیت سروز چگونه ایجاد می شود؟

عفونت‌های داخل گوش علت اصلی بروز اوتیت سروز هستند.  عفونت باعث ایجاد اختلال در عملکرد شیپور استاش می‌شود. شیپور استاش لوله‌ای باریک یا مجرایی است که گوش میانی را به قسمت بالایی حلق، یعنی نازوفارنکس، متصل می‌کند. وظیفه این مجرا محافظت از گوش در برابر ورود میکروب‌ها و تخلیه ترشحات گوش است. تخلیه ترشحات مانع از تجمع آن‌ها در گوش می‌شود و یکی از راهکارهای بدن برای پیشگیری از عفونت گوش است. این مجرا همچنین وظیفه متعادل‌سازی فشار هوای بین گوش میانی و حلق فوقانی هنگام بلع غذا را برعهده دارد.

شیپور استاش در کودکان نسبت به بزرگسالان کوتاه‌تر و نرم‌تر است و تقریبا به شکل افقی قرار گرفته است. افقی بودن این مجرا باعث می‌شود باکتری‌های موجود در ناز و فارنکس به سادگی وارد آن شوند. این موضوع باعث ایجاد عفونت و التهاب در گوش کودک می‌شود.

 

حتما بخوانید :  تومور قاعده جمجمه

سکته گوش چیست؟ علائم و نشانه های سکته گوش

سندروم افت شنوایی ناگهانی که با نام های کری ناگهانی یا سکته گوش نیز شناخته می شود، مشکلی است که طی آن، توانایی شنیدن فرد، بدون علت قبلی و مشخص، به یکباره یا در طی مدت زمانی کوتاه از بین می رود. این حالت، به دلیل مشکل در اندام های حسی گوش داخلی راخ داده و اغلب فقط در یک گوش مشاهده می شود.

علائم سکته گوش

اکثر افراد درگیر با سندروم سکته گوش، بیان می کنند که، شب پیش مشکلی نداشته اند و صبح که از خواب بیدار شده اند، دیگر نمی توانستند بشنوند. چنین وضعیتی، بهترین توصیف برای سکته گوش است. البته لازم است خاطر نشان کنیم، تعداد زیادی از بیماران نیز، زمانی که قصد استفاده از تلفن همراه با گوش تحت تاثیر قرار گرفته خود را داشته اند، متوجه این مشکل شده اند. برخی دیگر نیز می گویند، پیش از کری ناگهانی، صدایی شبیه ترکیدن، در گوش خود شنیده اند. اگر بخواهیم علائم ناشنوایی ناگهانی را به طور مختصر بیان کنیم، باید به لیست زیر اشاره کنیم:

  • احساس کیپ بودن گوش
  • سرگیجه
  • احساس صدای زنگ در گوش
  • وزوز گوش
کم شنوایی-حسی-عصبی

میزان شیوع سکته گوش چقدر است و چه عواملی باعث سکته گوش می شود؟

بنا بر آمارهای موجود در انستیتو مشکلات ارتباطی آمریکا، در هر ۵۰۰۰ هزار نفر بین یک تا شش نفر در طول زندگی خود، با سکته گوش مواجه می شوند. گرچه این مشکل شنیداری ،یک بیماری مربوط به سن یا جنسیت نیست، بیشتر در بازه سنی انتهای دهه ۵ ام و ابتدای دهه ۶ ام زندگی رخ می دهد.

تفاوتی چندانی در بروز آسیب شنوایی  گوش چپ و یا کری ناگهانی گوش سمت راست وجود ندارد. در هر دو صورت، یک اختلال تاثیر گذار بر گوش، چنین وضعیتی را برای شما ایجاد کرده است؛ که البته فقط در ۱۰ درصد بیماران، می توان علت را به طور دقیق کشف کرد.

برخی از این دلایل عبارتند از:

  • عفونت ها
  • ضربات شدید به سر
  • بیماری های خود ایمنی
  • قرار گرفتن در معرض داروهای خاصی که سرطان یا عفونت های شدید را درمان می کنند.
  • مشکلات گردش خون
  • اختلالات عصبی مانند مولتیپل اسکلروز یا MS
  • اختلالات گوش داخلی، مانند بیماری مینیر

بیشتر این علل، با سایر وضعیت های پزشکی یا علائمی همراه هستند که، نشان می دهند تشخیص صحیح است. عامل دیگری که باید در نظر گرفته شود، این است که، افت شنوایی در هر دو گوش اتفاق افتاده است، یا فقط یکی؛ زیرا همانطور که پیشتر گفتیم سکته گوش در اکثر موارد، فقط در یک گوش رخ می دهد. برای مثال، اگر این اتفاق شنیداری فقط در گوش چپ (یا گوش راست) رخ داده باشد، نباید تومورهای عصب شنوایی را به عنوان علت احتمالی در نظر بگیریم. یا مثلاً، بیماری های خود ایمنی می توانند کری ناگهانی یک طرفه یا دو طرفه ایجاد کنند.

بیماری منییر : علل، علائم و روش درمان بیماری منییر چیست؟

 بیماری منییر (Meniere’s Disease) نوعی اختلال است که بر گوش داخلی تأثیر می‌گذارد. اگر نمی‌دانید گوش داخلی چیست، باید در این باره بگویم که این بخش از گوش همان بخشی است که علاوه بر شنوایی، وظایفی در مورد حفظ تعادل بدن را نیز بر عهده دارد. ابتلا به این بیماری با علائمی همچون سرگیجه و احساس چرخش همراه است. بیماری منییر که به طور معمول تنها بر یکی از دو گوش فرد اثر می‌گذارد، می‌تواند با مشکلات شنوایی، برای مثال احساس صدای زنگ در گوش همراه باشد.

بیماری منییر یک بیماری مزمن است ، اما درمان مناسب و تغییر سبک زندگی می تواند به کاهش علائم آن کمک کند. این بیماری که بیشتر در دهه ۵ و ۶ ام زندگی رخ می‌دهد، در بسیاری از مبتلایان ، طی چند سال پس از تشخیص ، به بهبودی خواهد انجامید.

بیماری منیر چیست

علائم ابتلا به بیماری منییر چیست؟

علائم بیماری منییر به طور معمول به صورت دوره ای یا حملات ناگهانی قابل مشاهده هستند. این علائم شامل موارد زیر است:

  • سرگیجه : به صورت حملاتی که می‌تواند از چند دقیقه تا ۲۴ ساعت به طول انجامد.
  • افت شنوایی یا حتی ناشنوایی در گوش درگیر
  • وزوز گوش یا احساس شنیدن صدای زنگ در گوش آسیب دیده
  • احساس پر بودن یا کیپ شدن گوش
  • از بین رفتن تعادل
  • سردرد
  • حالت تهوع ، استفراغ و تعریق که همگی ناشی از سرگیجه شدید هستند.

فردی که مبتلا به بیماری منییر است حداقل دو یا سه مورد از علائم زیر را در طول بیماری خود به طور هم زمان تجربه می کند:

  • سرگیجه
  • از دست دادن شنوایی
  • وزوز گوش
  • احساس پری گوش

بسیاری از مبتلایان به بیماری منییر در فاصله زمانی مابین حملات هیچ علائمی را تجربه نمی‌کنند. ضمناً علائم این بیماری و بیماری labyrinthitis بسیار به یکدیگر شبیه هستند و به همین دلیل در زمان معاینه شما نیاز به دقت بسیار بالایی وجود خواهد داشت.

درمان پارگی پرده گوش

سوراخ شدن پرده گوش(پارگی پرده گوش) یکی از شایعترین عارضه‌های گوش است و همه ساله تعداد زیادی از افراد به آن دچار می‌شوند. عمل ترمیم پرده گوش یک روش جراحی است که برای رفع سوراخ یا درمان پارگی ایجاد شده در پرده گوش (غشای تمپان) انجام می شود. یکی دیگر از اقداماتی که ممکن است طی این عمل بازسازی پرده صماخ انجام شود، ترمیم یا تعویض سه استخوان ریز در پشت پرده گوش است که به استخوانچه‌های گوش نیز معروف هستند.

مراقبت از گوش آسیب دیده

روش های عمل جراحی درمان پرده گوش

نکته دیگری که باید در مورد عمل تمپانوپلاستی (درمان پارگی پرده گوش)بدانید، آن است که مراقبت از گوش پس از عمل جراحی پرده گوش تاثیر بسیار زیادی در موفقیت آمیز بودن و نتیجه نهایی عمل دارد.

عمل جراحی درمان پرده گوش بسته به وضعیت بیمار به سه روش کلی قابل انجام است. انواع اعمال جراحی پرده صماخ شامل موارد زیر هستند:

  • میرینگوپلاستی (Myringoplasty) : اصلاح و ترمیم پرده گوش پاره شده به وسیله حفره‌های ریز
  • تمپانوپلاستی(Tympanoplasty) : اصلاح و ترمیم پرده گوش پاره شده دارای حفره‌های بزرگتر و عفونت مقاوم به درمان
  • اسیکولوپلاستی(Ossiculoplasty) : از این روش زمانی استفاده می‌شود که در اثر ضربه علاوه بر پرده گوش، به استخوانچه‌های گوش میانی شما نیز آسیب وارد شده باشد.

تمپانوماستوئیدکتومی چیست ؟

عمل جراحی تمپانوماستوئیدکتومی یک اقدام پزشکی برای ترمیم آسیب گوش میانی است. این جراحی شامل ترمیم پرده گوش و حذف استخوان ماستوئید آسیب دیده است. استخوان ماستوئید بخشی از جمجمه شماست که می توانید، با دست کشیدن پشت گوش خود آن را احساس کنید.

مراحل دقیق این عمل جراحی در هر بیمار نسبت به بیمار دیگر متفاوت خواهد بود، اما ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • ترمیم حفره های ایجاد شده در پرده گوش
  • حذف بافت اضافی کلستاتوما که در پشت پرده گوش قرار دارد.
  • حذف بافت استخوانی آلوده شده.
  • ترمیم دیگر بافت های آسیب دیده.
جراحی تمپانوماستوئیدکتومی چگونه است؟

تمپانوماستوئیدکتومی به چه علت انجام می شود؟

عفونت های مکرر گوش میانی، تومورها یا رشد بیش از حد و غیر طبیعی بافت ها، می تواند باعث آسیب به پرده گوش و دیگر بافت های اطراف آن شود. تمپانوماستوئیدکتومی با هدف اصلاح آسیب و در صورت لزوم از بین بردن بافت آسیب دیده گوش، انجام می شود.

ممکن است، پزشک متخصص گوش حلق و بینی ، تمپانوماستوئیدکتومی را به دلایل زیر به عنوان درمان مورد نیاز معرفی کند:

  • پس از بررسی های انجام شده ، تشخیص وجود تومور یا استخوان رشد کرده و غیر طبیعی داده شود ، که باید، آن را از استخوان ماستوئید جدا کرد.
  • بخش هایی از بافت های نزدیک به پرده گوش یا دیگر بخش های شنوایی آلوده شده یا عفونت کرده باشند و راهی به جز حذف آن ها وجود نداشته باشد.
  • علاوه بر مشکلات ذکر شده، حفره هایی در پرده گوش ایجاد شده باشد، که نیاز به ترمیم آن هاوجود داشته و یا مشکلاتی در استخوان های گوش میانی به وجود آمده باشد، که باید به طور همزمان آن ها را نیز برطرف کرد.

ترمیم پرده ی گوش (تمپانوپلاستی)

تمپانوپلاستی یک عمل جراحی پایه ای است که توسط جراحان و متخصصین گوش برای ترمیم سوراخ های ایجاد شده در پرده گوش انجام می شود. انواع مختلفی از این عمل ترمیم پرده گوش ( تمپانوپلاستی)وجود دارد و عواملی همچون سن بیمار، علت پاره شدن پرده گوش ، محل و اندازه سوراخ ها و جراحی قبلی، در انتخاب متد عمل پرده گوش، نقش اصلی را ایفا می کنند.

عمل ترمیم پرده گوش

عدم ترمیم صحیح پرده گوش

شایع ترین عارضه این عمل تمپانوپلاستی، عدم موفقیت در ترمیم حفره است، که فراوانی این رخداد به اندازه سوراخ ، محل آن ، سلامت بیمار و روش انتخابی بستگی دارد. این اتفاق برای چیزی کمتر از ۵% بیماران با پرده سوراخ شده گوش  ،رخ می دهد و در اکثر موارد، انجام تمپانوپلاستی برای بار دوم، مشکل را برای همیشه رفع می کند.

جهت اخذ مشاوره و راهنمایی با ما در تماس باشید

اتواسکلروز گوش

اتواسکلروز گوش (چسبندگی گوش)یک بیماری در استخوان های گوش میانی و در برخی موارد گوش داخلی است که در نتیجه رسوب کلسیم و استخوان سازی اضافی در گوش ایجاد می شود. این بیماری یک علت شایع اختلال شنوایی می باشد، که میتواند ارثی  باشد.

عمل ترمیم پرده گوش

درمان اتواسکلروز

درمان دارویی

هیچ درمان موضعی یا دارویی که باعث بهبود حس شنوایی در افراد مبتلا به اتواسکلروز این بیماری استخوانی گوش شود، وجود ندارد. این در حالی است که، در برخی موارد، ممکن است یک مکمل غذایی حاوی فلوراید برای کاهش سرعت از دست دادن توانایی شنیدن برای شما تجویز گردد. فراموش نکنید که،این مکمل ها نباید توسط کودکان خردسال یا زنان باردار مصرف شوند.

سمعک

برای بیمارانی که کاندید مناسبی برای جراحی بیماری اتواسکلروز گوش نیستند یا علاقه ای به جراحی استخوانچه گوش ندارند، سمعک می تواند جایگزین مناسبی باشد. اما در صورت عدم دریافت پاسخ مناسب از این نوع درمان، برای چنین افردی نیز ممکن است، گزینه های دیگری، مانند کاشت استخوان مصنوعی، پیشنهاد شود.

جراحی اتواسکلروز گوش

عمل (استاپدکتومی) برای بیماران مبتلا به اتواسکلروز گوش که کاندیدهای مناسبی برای عمل جراحی هستند توصیه می شود. این عمل معمولاً تحت بی حسی موضعی  یا بیهوشی عمومی انجام می شود اما به مدت کوتاهی بستری شدن در بیمارستان در دوران نقاهت نیاز دارد. بیش از ۹۰ درصد این جراحی ها، در بازگرداندن قوه شنوایی به طور دائمی موفق هستند.

عمل کلستاتوم گوش

اگر پوست موجود در پشت پرده ی گوش به طور غیر طبیعی و ضمناً بدون مشاهده ی سلول های سرطانی رشد کند، با وضعیتی مواجه می شویم که به آن کلستاتوم می گویند. این نقص می تواند، یک مشکل مادر زادی باشد. اما بیشتر در اثر عفونت های مکرر گوش میانی ایجاد می شود. برای رفع این مشکل باید از درمان جراحی کلستاتوم گوش استفاده کنیم.

کلستاتوم  گوش اغلب به عنوان کیست یا کیسه ای شناخته می شود، که از لایه های قدیمی پوست ساخته شده است. با جمع شدن این سلولهای مرده پوست روی یک دیگر و رشد غیر طبیعی، ممکن است استخوان های ظریف گوش میانی آسیب ببینند؛ که این اتفاق، می تواند بر شنوایی، تعادل و عملکرد عضلات صورت تأثیر بگذارد.

کلستاتوم گوش

چه عواملی باعث ایجاد کلستاتوم می شود؟

علاوه بر عفونت های مكرر، کلستاتوم یا كلستاتوما، می تواند ناشی از ضعف لوله استاش (شیپور استاش) باشد. این بخش همان لوله ای است كه از پشت بینی گذر کرده و به گوش منتهی می شود.

لوله استاش این امکان را فراهم می کند، که هوا از گوش خارج شده و فشار داخل گوش با فشار محیط برابر شود. به دلیل هر یک از موارد زیر ممکن است، این عضو گوش به درستی عمل نکند و با ابتلا به کلستاتوم چاره ای جز جراحی کلستاتوم گوش نداشته باشید.

 

  • عفونت مزمن گوش
  • عفونت های سینوسی درمان نشده
  • سرماخوردگی
  • آلرژی

اگر لوله استاش وظایف خود را به درستی انجام ندهد، ممکن است، خلاء جزئی در گوش میانی ایحاد شود. این خلاء پرده ی گوش را به سمت گوش میانی کشیده و می تواند منجر به ایجاد کیست یا کلستاتوم شود. سپس با جمع شدن سلولهای مرده پوست، مایعات و سایر مواد زاید، این کیست بزرگ و بزرگتر می شود.

اسیکولوپلاستی | اصلاح زنجیره شنوایی و بازسازی زنجیره ی شنوایی

اسیکولوپلاستی یک عمل جراحی گوش است، که اکثراً تحت بیهوشی عمومی و طی مدت یک الی دو ساعت انجام می شود. این عمل می تواند به صورت تکی، یا در صورت نیاز به همراه ماستوئیدکتومی انجام شود و به بازسازی زنجیره استخوانی شنوایی کمک کند.

گوش میانی در پشت پرده گوش یا غشای تمپان قرار دارد و شامل سه استخوان است، که به آن ها استخوانچه­ های گوش میانی نیز می ­گویند. این استخوانچه ­ها مانند یک آمپیلی فایر عمل کرده و به تقویت صدای دریافت شده توسط گوش خارجی می پردازند. هرگونه آسیب به این استخوان ها و ارتباطات میان آن ها منجر به ایجاد مشکل شنوایی خواهد شد. آسیب های ذکر شده، می تواند، ناشی از عفونت های مزمن، تروما (ضربه) و یا به وجود آمدن تومورها باشد. برای رفع چنین مشکلی، از یک عمل جراحی با نام عمل بازسازی زنجیره شنوایی استفاده می شود. با ما همراه باشید، تا به طور دقیق تر با این اقدام درمانی آشنا شوید.

کلستاتوم گوش

روند عمل اسیکولوپلاستی

در طی این عمل، پزشک با ایجاد برشی در پشت گوش، مسیری برای دستیابی به کانال گوش فراهم می کند. سپس پرده ی شنوایی گوش، با دقت هرچه تمام تر، از جای خود کنارزده شده و استخوان های گوش میانی مورد بررسی قرار می گیرند.

در این مرحله، چنانچه استخوان های گوش سالم باشند، از خود آن ها برای تصحیح روابط زنجیره ی شنوایی استفاده می گردد؛ اما اگر آسیبی به استخوان های گوش میانی وارد شده باشد، از پروتزهایی برای جایگزینی آن ها استفاده می شود. این پروتزها به وسیله ی مواد قابل جذب، در جای خود فیکس شده و پس از آن، بعد از بازگرداندن پرده ی گوش به حالت اولیه، شکاف ایجاد شده در موضع عمل، به وسیله ی نخ بخیه و با دقت بسیار دوخته می شود.

فهرست